Historia Unii Europejskiej

Początki Europy

Idea Europy jest stara, tak bardzo, że nawet jej nazwa pochodzi od postaci z grackiej mitologii. Wola utworzenia instytucji, która umożliwiłaby, zgodnie z wyrażeniem traktatowym, „coraz ściślejszy związek między narodami Europy”, wyrosła na zgliszczach drugiej wojny światowej. Przyświecający jej wówczas cel nie zmienić się, jest nim zapewnienie pokój, dobrobyt i nowy startu kontynentu, którego fundamenty zostały poważnie naruszone.

Dla realizacji tego zamiaru powołano wiele organizacji, mających różne priorytety. W 1949 roku powstała Rada Europy, mająca ułatwić polityczną współpracę krajów europejskich.Pakt Północnoatlantycki (NATO) i Unia Zachodnioeuropejska (UZE) skupiają się ze swej strony na kwestiach militarnych i związanych z bezpieczeństwem.

Bezpośrednim prekursorem dzisiejszej Unii Europejskiej była:

Europejska Wspólnota Węgla i Stali (EWWS), utworzona w 1952 roku. Jej sześciu członków – założycieli:

  • Belgia;
  • Republika Federalna Niemiec;
  • Francja;
  • Włochy;
  • Luksemburg;
  • Holandia.

Całkiem otwarcie dążyło do głębszej integracji europejskiej: gwarancja trwałego pokoju w Europie.Pojęcie celu jedności europejskiej poprzez integracje ekonomiczną zostało jeszcze wyraźniej potwierdzone, kiedy sześć krajów zawarło w marcu 1957 roku porozumienie na temat utworzenia Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (EWG), które są powszechnie określane jako „traktaty rzymskie”.Te trzy wspólnoty – Europejska Wspólnota Węgla i Stali (EWWS), Europejska Wspólnota Energii Atomowej (Eurotom), Europejska Wspólnota Gospodarcza (EWG) – są nadal sercem dzisiejszej Unii Europejskiej. Od tamtego czasu Traktaty Założycielskie były już rewidowane, pogłębiane, uzupełniane, na przykład w Maastricht, czy ostatnio w Amsterdamie. Na ich mocy państwa członkowskie tych Wspólnot są skupione w niepowtarzalnych ramach instytucjonalnych zwanych „Unia Europejska”

TRAKTATY NA JAKICH OPIERA SIE UNIA EUROPEJSKA

  • TRAKTAT W MAASTRICHT – 7.02.1992

Traktat o Unii Europejskiej podpisany w Maastricht 7.02.1992 stanowi nowy etap integracji europejskiej. Przyjął on kalendarium na wprowadzenie wspólnej waluty euro, będącej logicznym zakończeniem procesu tworzenia rynku bez granic. Rozszerzył on pojęcie obywatelstwa mieszkańców Unii Europejskiej przez przyznanie im nowych praw (czynne i bierne prawo wyborcze w wyborach lokalnych i europejskich, prawo petycji, prawo odwołania się do Rzecznika Praw Europejskich). Przyznano nowe uprawnienia parlamentowi Europejskiemu, zwłaszcza prawo „współdecydowania” z Radą.

  • TRAKTAT W AMSTERDAMIE – 2.10.1997

Konferencja międzyrządowa, która doprowadziła do powstania Traktatu Amsterdamskiego, trwała od 29 marca 1996 roku do 17 czerwca 1997 roku. Jej przedmiotem była rewizja licznych dyspozycji istniejących traktatów w celu podniesienia ich skuteczności i sprostania oczekiwaniom obywateli. Traktat Amsterdamski jest zatem owocem długich negocjacji między przedstawicielami państw członkowskich złączonymi wspólnym projektem europejskim, ale mającymi swe własne priorytety.Nowy traktat odpowiada w większym lub mniejszym stopniu na następujące oczekiwania:

  • zbliżyć się do obywatela, jego oczekiwań, jego niepokojów, potwierdzić jego prawa;
  • znieść przeszkody w wolnym przepływie, czyniąc równocześnie z Europy bezpieczną przestrzeń;
  • sprawić, by głos Europy był lepiej słyszany w świecie;
  • doprowadzić do tego, by w perspektywie zbliżającego się rozszerzenia instytucje Unii były skuteczniejsze.

Nowy traktat potwierdza konieczność koordynowania działań na rzecz zatrudnienia. Umacnia politykę wspólnotową w dziedzinie spraw socjalnych, środowiska naturalnego i zdrowia publicznego.